شادانه

تورابه دادگاه خواهندکشید ...
شاید به حبس ابد محکوم شوی .
جزییات جنایتت مشخص نیست اما اثر انگشتت رابرروی قلبی شکسته یافته اند

نگاهم کرد پنداشتم دوستم دارد، نگاهم کرد درنگاهش هزاران شوق عشق را ديدم، نگاهم کرد دل به او بستم ولي بعد ها فهميدم فقط نگاهم ميکرد.

هر چه از او خواهي همان را در دلت بيند و داند كه چه خواهي و كجا در پي آني، پس تو را سوق دهد سوي همان كعبه يار و بشود بخت با تو يار.

وقتي شادي آروم بخند تا غم بيدار نشه. وقتي غمگيني آروم گريه كن تا شادي نا اميد نشه

. بدترين شكل دلتگي براي كسي آنست كه در كنارش باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد.

وقتي بارون مياد هر چند تا قطره بارون رو تونستي بگيري تو منو دوست داري و هر چند تا رو که نتونستي بگيري من تو رو دوست دارم

آن روز كه گفتي با تـو تـا آخر دنيـا مـي‌مانم، تازه فهميدم كه دنيا دو روز است.

زندگي شهد شيـريــنـي اسـت كـه زنـبـور زمـان شيـريني اش را ميمکد و انچه مي مـاند عـسل خـاطــرات است.

هـميـشه بديـهـاي انسـانـهاي خـوب بدتـر از بديهاي انسان هـاي بــده و خوبي هاي انـسانـهـاي بــد بــهــتـر از خوبيهاي انسانهاي خوب است

هـر کس بـد مـا بـه خـلق گـويد ، ما سيـنه ز او نمي خراشيم ما خوبي او به خلق گوييم ، تا هر دو دروغ گفته باشيم

هيچ کـس بـدون رضــايـت خـودتـــان نميتواند شما را به احساس حقارت وادار کند

دوست واقعي کسي اســت کــه دست تو را بـگـيرد ولـي قلب تو را لمس کند

+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم شهریور 1387ساعت 3:5 توسط حسین | 8 بوسه

كسـي جـرات موفق شدن را دارد كه جرات شروع كردن را داشته باشد

جهان هر كس به اندازه وسعت فكر او است

اگر براستي خواستن توانستن بود محال نبود وصـال! و عاشقان که هميشه خواهانند، مي تـوانـستند تنها نباشند

زندگي دو نيمه است؛ نيمه اول در انتظـار نـيـمه دوم و نـيمـه دوم در حسرت نيمه اول

روياها در ابتدا غـير ممكن به نظر ميرسند ســپس غـير محـتـمـل و سرانجام غير قابل اجتناب

افسوس آن زمان کـه بـايـد دوســت بداريم کوتاهي ميکـنـيـم، آن زمان کـه دوستمان دارند لجـبـازي مـيکـنيم و بـعـد بــراي آنـچـه از دسـت رفـتـه آه ميکشيم

عـاشـــق عـاشقــي باش و دوسـت داشـتـن را دوســـت بـدار؛ از تـنـفـر متـنـفر باش و بـه مـهرباني مهر بورز با آشـتـي آشـتي كن و از جـدايـي جدا باش.

اي کاش سه کلمه غرور، عشـق و دروغ وجـود نـداشـت تـا آدمـها مجبور نميشدند به خاطر غرور در مورد عشقشان دروغ بگويند

هـميــشه رويــائــــي را بـبـيـن كـه مـي خـواهي، جـايـي بـرو كـه دوست داري، چـيـزي باش كــه آرزو داري؛ چرا كـه فقط يـك بار بـه دنيا مي آيي و بس

وقتي عشق فرمان ميدهد، محال سر تسليم فرود ميآورد

به خدا نگوييد كه مشكلات بزرگي داريـد، بـه مـشـكـلات بـگويـيـد كه خداي بزرگي داريد

هـرگـاه ديدي گناه كسـي آن قـدر بزرگ است كه نمي تــواني آن را ببخـشـي، بـدان كـه از كـوچـكـي قلب توست نه از بزرگي گناه او

هيچكس لياقت ديدن اشكهايت را نـدارد و آن كسيكـه ارزش دارد هيچگاه اشكت را درنخواهد آورد.

دوست واقعي كسي اسـت كـه وقتي دنيا از تـو روي برميـگرداند، او به تو نظر افكند.

انـديشيدن بـه اينكه نمي خـواهم ديگر به تو بينـديـشم همچنان به تو انديشيـدن اسـت پـس بگذار تا بـكوشـم تـا نـيـنـديــشم كه نميخواهم به تو بينديشم

اي كاش پنهان از تو در تنهائيم، برايت اشك ميريختم، اما نگاهت را با غم هايم آشنا نميكردم.

نوشته شده توسط فریبرز در شنبه شانزدهم شهریور 1387 ساعت 0:17 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

آخرین نوشته ها